Verslag van een bijzondere vangst
 

 
Aangepast zoeken
 

Verslag Bijzondere Vangst april 2005

 

Zondag 24 april 2005

Mooi weer, zonnig, een graadje of 18, noordoosten wind kracht 5. Nadat ik vorig weekend al een diepvriesla met zelfgemaakte boilies had gevuld, vanille-boilies en vis-boilies, werd het nu toch eens tijd om de stokken uit te gooien en die boilies eens uit te proberen. Ik ging daarom, samen met zoon Collin, op de fiets naar de Floraplas en koos daar de stek, waar ik enige jaren geleden m'n been brak.       ( zie het verslag "vissen is gevaarlijk")

Daar aangekomen 2 hengels in de rodpot, want na het 55 euri-debacle van Kronkel neem ik het risico niet, een hengel met vanille-boilie en een hengel met vis-boilie. Collin ging het met de pen proberen, haak beaast met bruin brood.

Tijd lang niks gezien en niks gehoord. Dan wat stootjes op het pennetje van Collin en vervolgens een weglopertje. Collin slaat te laat, of te vroeg, in elk geval mis. Wel een grote kolk op de plaats waar hij net z'n dobber had liggen. Ze zaten er dus wel en hadden wel zin, zo leek het. Bij mij echter helemaal niets. Collin had honger en ging ff wat eten thuis, dus pennetje op de kant, want ik wil ook het risico niet lopen een bon te krijgen voor zijn hengel. Terwijl ik daar eenzaam en alleen op piepergeluiden zat te wachten, verbeten kauwend op nicotinell kauwgommen, omdat ik weer eens een poging waag om te stoppen met roken, springen en kolken de karpers er lustig op los tot zelfs vlak voor m'n neus.

Iets later is hij weer terug en gooit zijn hengel nu uit met maÔs aan de haak. Een paar minuten later, weer een wegloper en nu was het een mooi brasempje van 38 cm. Zoonlief in een deuk, want hij had vis en ik niet. Echter als die fijne gozer iets vangt, dan vindt ie dat leuk en dan is het voor die keer weer genoeg geweest. Dus hij weer naar huis, waarbij ik hem toevoegde, dat ik hem zou bellen als ik wat zou vangen, al was het alleen maar om een fotootje te maken.

Dus weer alleen en al kauwend nog anderhalf uur doorgeworsteld, zonder ook maar 'n piepje gehad te hebben. Ik kreeg een keer nog bezoek. Het was een dame met een Jack Russelltje, ze  was volgens mij van de gemeente Zoetermeer en liep rond de plas alle vissers af om een gemeente brief te overhandigen.

Wat bleek, de beschoeiing langs de boskant van de Floraplas ging verzakken en de gemeente had plannen om na de zomer "natuurkanten" aan te leggen. Dat houdt in dat de houten beschoeiing helemaal weggehaald zou worden en dat de oever dan geleidelijk het water in zou lopen, hierdoor minder afslag, meer planten, meer riet en minder visplaatsen. Om de vissers enigszins tegemoet te komen, zouden er vlonders worden geplaatst. Echter wat moet een karpervisser met vlonders? Maakt herrie, je karpers schieten er onder, nachtvissen kan dan niet meer en nog meer van die ongein. Volgens mevrouw, had ze dat al van meer vissers gehoord. De brief ging over een rondleiding rond de plas en vervolgens een inspraakmeeting onder het genot van een bakkie komende donderdag. Ik heb tijd, dus ga dan misschien m'n licht maar ff opsteken.

Hengels lagen er nog steeds (te) rustig bij en het was al 17.15 uur. Tijd om aan een biertje en eten te gaan denken. Dus besloot ik te gaan inpakken. Ik begon met de hengel die ik op zo'n 60 meter, vlak tegen de overkant, had gegooid. Binnen draaien en toen ineens : Vast! , het leek wel of ie aan de grond zat. Dus voorzichtig met kromme hengel uitproberen of het meegaf, misschien was het een tak, of een plastic zak. En ja hoor, heel langzaam gaf het mee, dus had ik waarschijnlijk gelijk met de plastic zak. Echter toch maar eens naar de top gekeken en toen bleek dat m'n lijn niet meer uit de richting kwam, waar ik hem eerst neergegooid had en een zwemmende plastic zak, daar had ik nog nooit van gehoord. Dit moest dus vis zijn. Had ik dan een karper in z'n staart gehaakt? Komt wel eens voor,toch? Nee,het was geen karper, want toen ik eindelijk kon zien wat er aan zat, bleek het een snoekbaars te zijn en niet zo'n kleintje ook. Hij was nog mooi in 't lippie gehaakt ook. Die had natuurlijk die rode Robin Red boilie voorbij zien komen en als ware het een kunstaasje, was ie er gelijk boven op geklapt. Zoon gelijk gebeld, ik had er nog nooit een gevangen en hij had er nog nooit een gezien. Gewogen heb ik hem niet, maar het beest was 75 cm lang. Te lang voor de foto, genomen door Collin, want z'n staart paste er niet eens op. Een bijzondere vangst dus! Een verslag waard.
Geen karpers, maar toch nog een leuke visdag!

mvg metalman