Startpagina

Yelloh Village ! Domaine des Bans 
FR-88430 CORCIEUX               
Tél. : 00 33 (0) 3 29 51 64 67
Fax : 00 33 (0) 3 29 51 64 69

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Aangepast zoeken
 

Vogezen - Corcieux
Lac de Bouzey - mei 2005

 

France

Door omstandigheden leek een visvakantie er ook dit jaar niet in te zitten. Kronkel kon niet mee en m'n vismobiel was ook nu weer niet van z'n plaats te krijgen, door koppelingsproblemen.  Maar het feit dat m'n vrouw nu ook bijna fulltime werkt, heeft zo z'n (financiële) voordelen en omdat zij ook wel zin in een vakantietje had, besloten we om een weekje naar Frankrijk te gaan als de jongens ook vakantie hadden. Ik zou alle vrijheid krijgen om te vissen. De keus viel op de camping Domaine des Bans, gelegen in Corcieux, wat hartje Vogezen is. Binnen- en buitenzwembad, visvijver en vooral een goedkope huurtent van Vacansoleil. Ideaal leek me, om van daaruit het water in de omgeving te verkennen en als dat niet mocht lukken, toch nog een hengeltje uit te kunnen gooien in het campingmeer.

                                            

     Lorraine                                                  Vosges

Terwijl heel Nederland, of nog dronken was van de Koninginnenach, of zich aan het opmaken was, voor een van de vrijmarkten op Koninginnedag, gingen wij om 07.00 uur richting Frankrijk. Uiteraard vol goede moed, de weersvoorspellingen gingen richting 30 graden en dat op 30 april. Ook met angst en beven, want zoals je weet, moet je, om in Frankrijk te komen, door België heen en dat is niet echt een liefhebberij van mij. Ik had me goed voorbereid en had via de site van de ANWB vernomen dat er nog steeds werkzaamheden waren op de ring Antwerpen. Deze maal maar geen trucs uitgehaald om dit te omzeilen, maar onvervaard de "ring" op, in de hoop zonder files de Kennedytunnel uit te komen, richting Brussel. Dat ging allemaal goed tot er een splitsing kwam op de ring, welke aan beide zijden naar Brussel ging, alleen stond er niet bij welke er naar de Kennedytunnel ging en prompt ging ik dus weer eens de verkeerde kant op, wel naar Brussel, maar niet via de snelweg, maar via een of andere provinciale weg, met veel stoplichten. Tot overmaat van ramp deed deze weg ons ook nog eens in hartje Brussel belanden, waardoor we bijna 'n uur kwijt waren, om op de snelweg richting Namen te komen. Na bijna alle EXPO-overblijfselen gezien te hebben, werd dan eindelijk de richting "Namur" gevonden. Dus eindelijk kon de vaart erin, dachten we. Maar nee, die ANWB weet ook niks, ook richting Namen - Luxemburg volop wegwerkzaamheden, dat hield in dat je regelmatig op 1 rijbaan mocht gaan rijden en dat met 'n gangetje van niet meer dan 70 km per uur. Maar niet geklaagd, we reden nog steeds. Had je gedacht, ergens voorbij Namen, de temperatuur was al aardig opgelopen en de rij Nederlandse vakantiegangers ook, was het opeens helemaal stilstaan en dat 2 uur lang. Gezellig dat 't was, iedereen picknicken!  Dan toch kon er gereden worden. Je denkt dan hordes wegwerkers tegen te gaan komen, met dampende asfalteermachines. Mooi niet, geen kip!  Uh, geen Belg! Waarom we daar stil gestaan hebben, is me nog steeds een raadsel. Vervolgens ging de rit door Luxemburg en dan eindelijk Frankrijk in. Hier een paar korte files rond Metz, maar dat mocht geen naam hebben. Via Nancy, Lunneville en St-Die arriveerden we om ca. 17.30 uur in Corcieux. Ik had natuurlijk nog ergens bij Lunneville een afslag gemist, waardoor ik nog eens 30 km om moest rijden. Mocht de pret niet drukken. We kwamen op dat stuk zoveel mooie etangs tegen, waardoor ik ff de aandacht voor de richtingsborden kwijt was.

Corcieux

Op naar de receptie, om de borg te betalen en de paperassen te regelen en uiteraard om te horen waar onze tent zou staan, belangrijk ivm de visvijver. Vooral vrouw en jongens wilden wel eens weten wat dat kamperen nu eigenlijk in hield. Die hadden dat nog nooit gedaan en dit was eigenlijk een test voor toekomstige vakanties. De kans bestond, dat we mogelijk, bij goede ervaringen, een tent zouden kopen. Had je gedroomd! Door weersomstan- digheden had men nog geen kans gezien om de huurtenten op te zetten. Er werd ons daarom een huisje aangeboden, voorzien van balkon, 4 pits gasstel, douche en bad, open haard, in elke kamer een kachel, ijskast, Tv, oven en een vaatwasser. Uiteraard vonden wij dat niet erg, daar dit zonder nadelige financiële gevolgen was. Natuurlijk waren we teleurgesteld, omdat de kampeertest nu niet doorging, maar ach, een centerparcs-achtig onderkomen voor een prikkie, was toch ook niet weg.

Het alternatief voor onze huurtent

Eerst even installeren en dan op zoek naar alle faciliteiten, zoals het zwembad, de winkel, de snackbar, het zwemparadijs en de diverse vijvers. Op ons rondje liepen we als eerste langs een mooie vijver met hekken er om heen, peche interdit, vissen verboden, dat begon al goed. Daarna links twee kleinere vijvers, met hekken er om heen, peche interdit, vissen verboden. Lekkah! En Nah? Rechts was er een vijver, zo groot als een voetbalveld. Dat moest hem zijn, de visvijver. Zag er aardig uit, leuke stekken, diep genoeg, veel belovend! De volgende halte was het buiten en het binnen zwembad. In de folder zouden die vanaf 29/04 open zijn en gezien de temperaturen ideaal tijdverdrijf voor de jongens. Maarrrrr, had je gedacht, hahahaha, nah nee, allebei leegggg! Niks geen zwemmen, geen druppel water. Dan maar ff wat eten in de snackbar. Gelukkig open, al kon je er niet veel meer dan een patatje krijgen en niet voor weinig, frietje met een plak ham, hamburger, of kipnuggets kostte 4 euri en dan kwam er nog een halve euri bij voor de mayo. Na dat verorberd te hebben, verder met de ronde. Het waterparadijs, vol verwachting klopt ons hart! Helaas! Ook leeg! Blijft ook leeg, want hoewel het een jaar eerder nieuw is aangelegd, blijkt het tijdens de winter compleet kapot gevroren te zijn. Tegels weg en kapot, stuclaag weg, onkruid op de opengebarsten plaatsen. Dat betekent dus afbreken en opnieuw beginnen. Einde ronde! Jammer jongens, geen zwemmen. De receptie opgezocht, echter daar hoefden we niets meer te zeggen, want het stond er zwart van de mopperende Hollanders, die allemaal een vol zwembad wilden. Waar ook direct mee werd begonnen, het vullen van het zwembad, wel te verstaan. Zij het dat dit gebeurde met een enkel straaltje. Het zou zo nog weken gaan duren, voordat het vol zou zijn. Terug naar het huisje, een bakkie en slapen.

De visvijver van de camping, met aan de overzijde het lege zwembad

Huisje twee onder een kap, met muurtjes ertussen van gipsblokken. Toch wel lekker geslapen hoor! Als dat jong van daar naast zīn klep dicht hield en dat deed ie regelmatig niet! Wat een janker zeg! Elke ochtend om ongeveer half zeven begon ie met janken, na ook īs nachts al een paar keer bezig te zijn geweest. Maar niet zo heel erg, want we willen vissen, dus gauw stokbroodjes halen in het winkeltje. Nee hoor! Al Op! Doei! Alle schappen leeg, alle koelkasten leeg. Alleen genoeg wijn en bier. Heb je wat aan als je wilt ontbijten, toch? Voortaan maar naar het dorp, om daar de trois baguettes en de quatre croissants te halen. Een dorp verder had een grote supermarkt.

De andere kant van de visvijver op de camping

Eindelijk vissen! Collin was al richting de visvijver. Hij had minder belangstelling voor de karper en meer voor roofvis. En die zaten er! Zeker een paar keer zat er een baarsje, net zo groot als zīn kunstaasje, achter dat zelfde kunstaasje aan. Wow! Daarvoor ga je naar Frankrijk,toch?????????? Maar niet geprobeerd. Ik wilde karper en op internet had ik al wat mogelijke lacs uitgezocht. Lac de Longemer, Lac de  Gerardmer, Lac de Retournemer, Lac de Blancemer, Lac Noir, Lac Vert, Lac de Bouzey en nog het een en ander. Dus de auto in, met Collin en die houdt daar helemaal niet van. Mijn meest gewenste lac was dat van Bouzey en dat lag achter Epinal, op zoīn 50 km van het huisje. Dat is ver, als je tig keer door allerlei dorpjes komt, waar je elke keer weer terug moet naar 50 km per uur. Hierna ook nog verdwaalt in Epinal, een vrij grote stad, met erg veel eenrichting straten. Maar niet getreurd. Uiteindelijk vonden we lac de Bouzey, een mooi groot stuwmeer, waar behoorlijk karper moest zitten. Om daar te mogen vissen hadden we in Corcieux, bij de presse en tabacwinkel, vergunningen gehaald, welke behoorlijk aan de prijs waren. Jaarkaart dept.Vosgez kostte me 64 euri en voor Collin 17 euri. Die sigarenboer schrok zich een beroerte, dat ik daar zomaar om vroeg en probeerde er eerst nog onderuit te komen, door te zeggen dat ik die vergunning niet kon krijgen, maar na het laten zien van mijn ID de peche begreep ie dat het menens was. Het kostte hem bijna een uur om die kaarten uit te schrijven en ook nog bijna zijn huwelijk, omdat ook zīn vrouw er de ballen verstand niet van had. Hengels uit in Bouzey, vlak bij de dam, dat is de nachtviszone en vissen. Twee uurtjes gezeten en niks gezien of gehoord en weer 50 km terug.

Het Lac de Bouzey vanaf de dam

De volgende dag maar eens de kant van Lac de Longemer uit gegaan, een natuurlijk meer, waar het vooral barst van de roofvis, veel mooie stekken, maar allemaal niet te bereiken, of op campingterrein. Wel ff met het nepvisje geprobeerd, maar die zwemt daar nu nog rond aan een draadje bij een boomstronk. Parkeerplaatsen in de buurt van mooie graskantjes waren niet toegankelijk voor campers, dus met van die stalen pijpen boven de toegangen. Wat inhield dat ik daar ook niet op kon met die sarcofaag op het dak van mīn auto. Nog gezocht naar wat etangs in de omgeving, maar die liggen zodanig verscholen achter bergen en bossen, dat ze niet te vinden zijn. Dus voor die dag maar weer met het kunstaasje naar de visvijver op de camping. Ik ook! Maar weer niets. Het weer was ondertussen al danig omgeslagen, regen dus, de temperatuur viel nog mee.

Uitzicht op Lac de Longemer

De volgende dag maar eens naar de receptie getogen, want ik wilde toch wel weten wat er zoal in die visvijver rond zwom. Lieve receptioniste hoor, ze kwam met kaartje helemaal achter haar balie vandaan om wat etangs aan te wijzen, waar wel īn karpertje zou kunnen zitten. En dat in de buurt. Maar of er karper in de visvijver zat? Jaha! Deu! En ze wees zeker wel dertig centimeter aan! Twee karpers? Twee????? Zal wel, als die er ooit gezeten hebben, waren ze allang opgevreten, want er bevonden zich ook vissende Belgen en Fransen op de camping en iedereen weet, dat die alles opvreten wat ze vangen. Maarrrr, toch een uitdaging. Ik heb het īn paar dagen later serieus geprobeerd, tegen beter weten in, uiteraard zonder ook maar īn enkel piepje gehad te hebben. Jammer natuurlijk, want het meertje was groot en diep genoeg om toch īn leuk bestand te herbergen.

Collin lepelt tevergeefs in de visvijver van Domaine des Bans

Dus na al die tegenvallers, toch nog maar een keer naar lac de Bouzey en nu ik de weg wist, kon er ook langer gevist worden. Echter het weer was nog meer achteruit gegaan, nog maar īn graadje of 15 en veel zware buien. Niet ideaal voor de karper. Ik had een uurtje of 5 om te kunnen vissen en dat was ook genoeg om volledig te installeren, inclusief voerplek. En het volgende hou je niet voor mogelijk, leven op mīn voerplek. Jawel! Eerst dacht ik dat het monster van Loch Ness verdwaald was, zoīn lange nek met zoīn koppie erop. Maar toen ik beter keek, zag ik een heus hert op mīn lijnen afkomen. Op het zelfde moment dat ik het hert zag, zag het mij ook en zwom het gelijk de andere kant op, helemaal naar de overkant en dat was toch gauw een kilometer, denk ik. Echter geen run. Had toch spectaculair geweest. Wel op alle hengels regelmatig enkele piepjes gehad, maar of het was brasem, of karpers, die niet echt wilden. In elk geval geen runs. De laatste dag nog wezen kijken naar een etang, waar ik al verschillende keren langs was gereden, maar geen toegang had gezien. Bleek privé te zijn en om nu nog meer te gaan betalen voor dat water, zag ik ff niet zitten, vooral ook omdat het pijpenstelen goot. Er kon overigens wel op gevist worden, een bordje verwees naar een woonhuis achteraf, via daar kon je bij het etang komen.

Collin aan het Lac de Bouzey

Het zat er weer op. Geen vis gezien of gevangen. Na de borgcheck konden we de borg weer terughalen op de receptie en aanvangen met de terugreis. Deze zou in Frankrijk, omgeving Metz nog problemen opleveren, had ik van de ANWB, omdat ze een stuk snelweg hadden afgesloten richting Luxemburg, ergens bij een brug van Richmont. Daardoor moesten we om via Longwy. Dus direct vanuit Frankrijk België in.  Via een provinciale weg, dus rustig rijden. Eindelijk de snelweg richting Brussel gevonden, werden we al gauw richting Luik gestuurd ivm werkzaamheden. Pas vlak voor Luik kom je dan pas een tankstation tegen, dat is meer dan 100 km zonder tankstation, vanaf de Franse grens, dan knijpje hem toch wel ff, kan ik je verzekeren. Bij Luik deze keer maar eens alles goed gedaan en vlotjes richting Maastricht, waar we daar weer in een file terecht kwamen. Naar we later hoorden, was dat de schuld van ene Bush.

baggerweer in de Vogezen

Thuis aangekomen, ga je na zoīn ritje, met beestenweer onderweg, eens ff lekker uitrusten. Maar mijn broertje was 50 geworden en dat werd gevierd. Dus ff uitladen en door naar Den Haag. Was lekker eten, drinken, leuk jazz bandje, gezellig dus. Nog volgehouden tot īn uur of tien. Toen toch maar naar huis, we waren toen toch wel īn tikkie gesloopt met zīn alle.

Geen vis, maar toch lekker ff een week er tussenuit geweest.

gr.metalman