Lac des Vieilles Forges 2
 

Startpagina

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Aangepast zoeken
 

Lac des Vieilles Forges
september 2003

 

Naar aanleiding van het eerste tripje naar Frankrijk en dan in het bijzonder het Lac des Vieilles Forges hadden wij besloten, om mede door het feit dat we een jaarvergunning hadden, nog een keer te gaan. Ik had ondertussen een Landrover 88 van 1975 gekocht, waaraan ik het nodige onderhoud had gepleegd, om een trip naar Frankrijk mogelijk te maken. Door privťomstandigheden kwam het er uiteindelijk op neer dat kronkel en ik (metalman) samen het tripje zouden maken. Geen week, maar een dag of vier. Allebei tegelijk vrij gekregen van de baas, wat al moeilijk genoeg was. Ik kon op woensdag 27-08-03 al weg, maar helaas voor mij kon kronkel pas donderdagnacht weg. Zijn dochter had vipkaarten gekregen voor een concert van After Forever en dat ging voor. Uiteindelijk kreeg ik vrijdagochtend om 01.00 uur het verlossende seintje dat ik hem kon komen ophalen. Maar helaas,het Landrovertje weigerde dienst, de koppelingscilinder was lek en ik kon dus niet meer schakelen. Andere auto gepakt en naar kronkel getogen, om hem het slechte nieuws mee te delen. Ik zag het al niet meer zitten. Ik ben niet zo'n geweldige sleutelaar, maar kronkel ging niet bij de pakken neer zitten en liet mij hem de volgende ochtend ophalen. Een nieuwe cilinder gekocht, waarbij we de nodige goede raad kregen van LR-boer Bolleboom. Als we deden wat hij zei, dan zat ie er in een half uurtje in. De manier waarop klopte als een bus, maar dat halve uurtje werd een halve dag. Toch gelukt! Om 16.00 uur op pad. Rot tijd natuurlijk, overal files, zodat we omstreeks 19.00 uur pas bij Bergen op zoom zaten. Ineens een gepruttel en geknal, de LR gauw een afrit opgestuurd en stoppen. Wat nu weer? Motorkap open, een paar lieve woordjes gezegd (*%##!&*^) en nog eens proberen.

Zal wel een vuiltje geweest zijn, want hij liep weer als een trein. Na vele malen tanken, passeerden we uiteindelijk Charleroi en zaten we op het laatste stuk naar Vieilles Forges. Mist en een steeds leger wordende tank baarden ons zorgen. Alle tankstations dicht en je kon er alleen tanken met een speciale, uiteraard Belgische pas. Het machientje was toch zuiniger dan we dachten, want omstreeks 23.00 uur arriveerden we bij het meer. Stikdonker natuurlijk, dus dan ga je uit gemak maar kijken of je vorige stek nog vrij is, want daar weet je de weg. En we hadden geluk, hij was vrij, dus snel uitgepakt en tenten opzetten. Aangezien het nogal hectisch was geweest om er te komen, besloten we eerst te gaan slapen en het vissen uit te stellen tot de volgende dag. Bij daglicht zagen we pas goed hoezeer de situatie veranderd was. Het waterpeil stond zeker een meter lager, als het niet meer was. Maar geen nood, er was nog genoeg over. Hengels uit en vissen! En over het vissen kan ik kort zijn, op een enkele brasem en zeelt na, welke gelijk onder ons verdeeld waren, werd er door ons geen bewijs van karper geconstateerd. Ook niet bij de ons omringende vissers. Misschien de lage waterstand, of omdat na de zeer hete zomer, juist op het moment dat wij daar waren, het weer omsloeg, want ook nu weer bakken regen. Al viel het dit keer in buien en niet constant, zoals de vorige keer. Nadeel van het lage water was, dat het er stikte van de ratten, want de holen lagen nu droog. Echter weinig overlast van gehad. Het potje koken ging me deze keer nog beter af dan de vorige keer, want ik had een tweepits gasstel mee en dat zorgt gelijk voor meer gemak en stabiliteit, een aanrader! We wilden dinsdag thuis zijn en vertrokken door de slechte vangst al op maandagochtend. De thuisreis ging redelijk voorspoedig, hoewel ik op het laatste stukje heen de richtingschakelaar gemold had, dus bij het inhalen was ik de hele rit genoodzaakt om richting aan te geven met m'n arm uit het raam. Ging gelukkig goed. Voorbij Charleroi was het nog even schrikken. 100 m na een parkeerplaats de vluchtstrook op, want de LR deed niets meer. Ook lieve woordjes hielpen deze keer niet. Wat bleek, de tankschakelaar was door kronkel, bij het uitstappen in neutraalstand gezet (zit onder de bijrijderstoel). Ja en dan doet ie het niet meer he! Gelukkig ontdekt en voor de rest ging alles goed. Geen karpers en een hoop pech en toch zal ik met plezier terug denken aan dit avontuur, want dat was het. Ik zou er zo weer heen willen!

met vriendelijke groet

metalman