Startpagina

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Aangepast zoeken
 

Vismobiel

 

DE LAND ROVER 88 SERIE III

 

Even voorstellen:

Naam         : Vismobiel

Merk           : Land Rover (niet aan elkaar schrijven!)

Type           : 88 serie III  4x2

Opbouw    : Soft-Top (origineel) nu hard-top

Motor          : benzine 4 cilinder 2,25 L

Oorsprong : Belgisch leger

Afwijking    : 24 volt

Bouwjaar    : 1975

Gewicht       : ca. 1350 kg

Aan het aanschaffen van dit autootje ging natuurlijk nog een verhaal vooraf, want of je wil er altijd al een hebben, of er doet zich iets voor, waardoor je tot die keus komt. Bij mij was er sprake van de tweede "of". Na de eerste sessie aan het Lac de Vieilles Forges, was ik wat het karpervissen in Frankrijk betreft, gelijk verkocht. Bij die ene keer zou het niet blijven. Alleen vond ik dat als ik er weer heen ging, er een ruimere auto bij moest komen. Mijn keus, een stationwagon, ketste gelijk al af op de prijs, waardoor mijn voorkeur veranderde in een bestelbus. Dus zoeken op internet naar een betaalbaar busje. Maar ook hier zat de prijs tegen en nog meer dan dat, mijn vrouw wilde voor geen prijs zo'n ding voor de deur hebben. Tja, wat dan? Tegen beter weten in bleef ik toch doorzoeken naar een betaalbare bus of station en na een opmerking van m'n oudste zoon, waarom ik geen terreinwagen nam, ging mijn belangstelling heel langzaam richting de Land Rovers en dan vooral de oudjes, want die waren belastingvrij. Mijn vrouw verzette zich niet, hoewel ik het liefst een 109 wilde hebben, maar die vond ze weer te lang en dat werd dus weer het zelfde verhaal als de bestelbus. Het zou dus een 88 worden, de prijzen waren redelijk, als je het er voor over had, om zelf de nodige herstelwerkzaamheden uit te voeren. (daar zou ik me nog lelijk op verkijken, maar later meer daarover) Op internet had ik de nodige bedrijven bekeken en besloot, om er eens een aantal te gaan bezoeken. Samen met m'n oudste zoon ging ik het land in, Hilversum, Haarlem, Berkel, Rotterdam, etc. en dat uitgerekend op de warmste dag van 2003. Heel wat kilometers gemaakt en soms leuke wagens gezien, soms de bedrijven niet kunnen vinden, maar uiteindelijk niet kunnen slagen. Dus maar weer verder zoeken op het net.

Uiteindelijk vond ik er eentje in Breda en besloot daar eerst maar eens te gaan kijken. Bij Swolfs 4x4 stond het karretje, wat voortaan als "vismobiel" door het leven zou gaan. Hij zag er goed uit, weinig roest en op het eerste gezicht was er niet al te veel opknapwerk aan. Ja, dit werd 'm dan. Het was geen grote wagen, zoals ik eigenlijk gewild had, maar door al het gezoek en gesnuffel op de LR-sites, had zich bij een soort genegenheid ontwikkeld voor deze stoere wagentjes. Voor 4400 Ä werd ik de eigenaar. Swolfs zou hem nog keuren en rijklaar maken en ik ging eerst nog twee weken op vakantie. Hierna ging ik hem gelijk de volgende dag halen. Dat werd nog een hele toer, want ik had nog nooit in een Land Rover gereden. Vier versnellingen, geen stuurbekrachtiging, dat was echt werken en deed me denken aan m'n diensttijd, waarin ik les had op een Daf 328. Thuis gekomen, kwam ik er pas achter dat het een ex-Belg was en dat de elektrische installatie 24 volt was. Verder ontdekte ik dat , de kachelkabel kapot was, de kilometertellerkabel defect was, de gecombineerde meters voor de benzine en de watertemperatuur het niet deden, een van de 40-litertanks verstopt was, er diverse gaten in de bodem van de laadbak zaten, de ruitjes van het zeil mogelijk door brand het naar buiten kijken niet meer toelieten, etc. etc.

Meer opknapwerk dan ik had verwacht en dat voor iemand die niet van sleutelen houdt. Eerst de zittingen maar opnieuw bekleed, hierna de huif van nieuwe ruitjes voorzien, een nieuwe kilometerteller- kabel gemonteerd en de achterbak gevuld,geschuurd en gespoten. In elk geval klaar voor een ritje naar Frankrijk, want daar had ik hem voor gekocht,toch? Nou, helemaal niet klaar, want op moment van vertrek begaf de hoofdkoppelingscilinder het. De details zijn te lezen in het 2e Vieilles Forges verslag. Hierna stond ie bijna een half jaar stil vanwege afstellingproblemen, maar na een grote beurt bij m'n dichtst bijzijnde Land Rover man, Ron Bolleboom in Berkel, reed ie weer prima. Om vervolgens bijna een jaar stil te staan, vanwege een defecte startmotor en wederom koppelingproblemen. Op een gegeven moment werd ik dat stilstaan zo zat, dat ik de stoute sleutel schoenen aantrok en maar eens een nieuwe slave-cilinder kocht bij Budget Parts in Gouda. Het kostte me ongeveer 30 Ä en 3 uur werk en toen deed alles het weer, tot op de dag van vandaag. En daar had ie nu een jaar voor stil gestaan,pffffff! Voor het vissen werd tot nu aan toe niet meer gebruikt, maar mijn fijne baas besloot dat ik mijn werk maar vanuit Delft moest gaan doen en dat met de winter in aantocht.

Mijn werk deed ik altijd op de motor, omdat dat eerst maar 5km was, nu waren dat er bijna 20. Niet zo aantrekkelijk met kou, gladheid, regen en storm. Dus werk aan de winkel voor de vismobiel, al slurpt die een liter op elke 6 km. Ik moest in elk geval een alternatief hebben en rijden deed ie. Totdat de choke bleef hangen. Een nieuwe chokehandel en kabel gekocht en twee keer 4 uur bezig geweest om die er in te krijgen. Oorzaak: hij was blijkbaar al eens vervangen en daarbij waren er boutkoppen afgebroken en was alles met vreemde klemmetjes, tie-raps en in elkaar gedraaid elektriciteitsdraad vastgezet. Alleen al een klus om het uit elkaar te krijgen, maar uiteindelijk gelukt. Toen 2 dagen later, rijden als een tierelier, van Delft naar Zoetermeer, waarbij ik de fly-over van het Prins Clausplein moest passeren. Het waaide aardig en in de bocht van het plein kwam de wind ineens van een andere kant, waarop ik een harde knal hoorde en plotseling naar de sterretjes zat te kijken. Alle bandjes van m'n zeil waren geknapt en het deel van het zeil wat zich boven de zitplaatsen bevindt, was helemaal naar achteren geklapt. Dus van de ene op de andere minuut had ik ineens een Land Rover Cabrio. Zo goed als het kon, via de A12 naar huis gereden. Tja,wat nu? Ik had al die tijd al een hardtop willen hebben, nu echter moest ik een hardtop hebben, want cabriootjes zijn niet voor het rijden in de winter. Zie hieronder voor het vervolg.

 

Metamorfose van de Land Rover

Na wat rondkijken op het net, besloot ik toch maar naar m'n vaste Land Rover mannetje te gaan. Bij Ron Bolleboom, wist ik, stonden er een aantal op het erf. Eerst even een belletje met hem gepleegd, over hoeveel zoiets moest gaan kosten en wat ik daar dan voor kreeg. Voor 600 euri's kreeg ik 2 zijwanden, een dak en een achterdeur. Lijkt veel voor een paar stukken oud en kaal metaal, met een paar ruitjes. Dertig jaar oud, maar wel roestvrij, want het geheel is van aluminium gemaakt.

Samen met m'n oudste zoon togen we naar Bolleboom, nog steeds met 'n open zeil, hoewel ik het geheel bij elkaar trachtte te houden met een paar spanbanden. Lukte aardig, maar was toch wel wat frisjes. Daar aangekomen, had Bolleboom al gauw een passend setje bij elkaar gevonden. De deur en de zijwanden gingen achter in de bak en het dak legden we bovenop de huif, waarop het met nog wat extra meegenomen spanbanden werd vastgezet. De reis terug verliep voorspoedig. Nu werd het tijd om de auto te strippen. Alles ging er vlotjes vanaf, behalve de bevestigingspijpjes voor de beugels, waaraan de gordels vastgezeten hadden. Deze zaten op de laadbakstrip vastgelast. Een probleem, want om de zijwanden te plaatsen moest deze strip helemaal vlak zijn. Eraf slijpen  was de beste manier, echter daar had je een slijptol voor nodig en die had ik niet. Dat werd dus zagen en vijlen. Met bovenstaande cabrio als resultaat.

Tijd om te gaan bouwen. Met alleen de opbouw ben je er nog niet. Deze moet ook nog worden vastgezet, waarvoor ik 'n aantal bezoekjes aan de bouwmarkt en de metaalwarenwinkel moest afleggen, met de nodige financiŽle gevolgen uiteraard. 

Uiteindelijk lukte het, om het geheel op de wagen vast te zetten. Er moest wel het een en ander bij geboord worden, omdat de bestaande gaten niet overeen kwamen. Nu de deur nog. Ik was er door Bolleboom voor gewaarschuwd dit goed te doen, omdat hij anders scheef kwam te zitten door zijn eigen gewicht en dat was bijna niet meer te herstellen. Dus wachtte ik op een kans om dit samen met m'n zoon te doen. Maar helaas, als ik vrij was zat hij op school en als hij vrij was dan was ik aan het werk. Dus op een gegeven moment trok ik de stoute schoenen maar aan en ging het toch alleen proberen.

Dat was nog eens een hele klus, omdat je er eigenlijk meer dan 2 handen voor nodig hebt. Maar zie hieronder, het lukte en hij zit ook nog eens perfect recht. Slotje erin en dichtknallen maar.

Ik kan er mee rijden en ik moet zeggen dat het me wel bevalt dat ik nu minder herrie hoor, minder wind voel en een ietsepietsie droger zit. Klaar ben ik echter nog lang niet, zoals op de foto's wel te zien is. Behalve het nodige schuur en spuitwerk, zal het nog een hele klus worden om hem water en winddicht te maken. Nieuwe rubbers zullen daar deels voor zorgen, voor de rest van de spleten en kieren is dichtkitten de enige remedie. Maar voorlopig stellen we dit maar uit tot het voorjaar van 2006. Uiteraard zullen de resultaten daarvan, hier te zien zijn.